Երկրորդ Կիրակի Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման Տոնից Հետո

Կիրակի, Օգոստոսի 23, 2026

«Պիտի բնակվեմ նրանց մեջ ու պիտի ընթանամ նրանց միջով և

նրանց Աստվածը պիտի լինեմ, և նրանք պիտի լինեն իմ ժողովուրդը»

(Բ Կորնթ․ 6։16)

Աստվածաշնչի ամենամեծ խոստումներից մեկն այն չէ, որ Աստված պարզապես օրհնելու կամ պաշտպանելու է մեզ, այլ այն, որ Ինքը պիտի բնակվի մեր մեջ։ Այս խոսքերը բացահայտում են Աստծո անսահման սերը մարդու հանդեպ։ Նա հեռավոր Աստված չէ, որ միայն երկնքից նայում է մեզ։ Նա ցանկանում է լինել մեր կյանքի մասնակիցը, քայլել մեր ճանապարհով, բնակվել մեր սրտերում և առաջնորդել մեզ դեպի հավիտենական կյանք։ Սակայն այս խոստումը մեզ հիշեցնում է նաև մի կարևոր ճշմարտություն։ Եթե Աստված ցանկանում է բնակվել մեր մեջ, ապա մեր սրտերը պետք է դառնան արժանի բնակարան Նրա ներկայության համար։ Ինչպես մենք խնամքով պահում ենք մեր եկեղեցիները, մաքրում և զարդարում ենք դրանք, այնպես էլ առավել ևս պետք է խնամենք մեր ներքին տաճարը՝ մեր հոգին։ Աղոթքը, ապաշխարությունը, ներողամտությունը և սիրո գործերը մաքրում են այն ճանապարհը, որով Աստված գալիս է բնակվելու մարդու մեջ։

Այսօրվա աշխարհում շատ մարդիկ իրենց միայնակ են զգում։ Նրանք շրջապատված են մարդկանցով, բայց նրանց սրտերում հաճախ դատարկություն կա։ Շատերն ունեն հաջողություն, բայց չունեն խաղաղություն, ունեն հարմարավետ կյանք, բայց չունեն ներքին ուրախություն։ Այդ դատարկությունը ոչ մի նյութական բարիք չի կարող լրացնել, որովհետև մարդու սիրտը ստեղծված է Աստծո ներկայության համար։ Միայն երբ Աստված բնակվում է մեր մեջ, մեր կյանքը ձեռք է բերում իր իրական ամբողջականությունը։

Քրիստոնյան միայն նա չէ, ով հավատում է Աստծուն, այլ նա, ում մեջ Աստված ապրում է։ Երբ մեր խոսքերը լի են սիրով, երբ մեր ձեռքերը ծառայում են մերձավորին, երբ մեր սիրտը սովորում է ներել, Աստծո ներկայությունը տեսանելի է դառնում մեր կյանքում։ Այդ ժամանակ մենք դառնում ենք ոչ միայն հավատացյալներ, այլ կենդանի վկաներ այն ճշմարտության, որ Աստված իսկապես բնակվում է Իր ժողովրդի մեջ։

Որպես քրիստոնյաներ եկեք ամեն օր բացենք մեր սրտի դռները Տիրոջ առաջ և թույլ տանք, որ Նա բնակվի մեր կյանքում։ Աղոթքը, ապաշխարությունն ու սիրո գործերը թող պատրաստեն մեր սրտերը Նրա ներկայության համար, որպեսզի մեր խոսքերով, մեր գործերով և մեր վերաբերմունքով մարդիկ տեսնեն ոչ թե մեզ, այլ Աստծուն, որ ապրում է մեր մեջ և այդժամ մենք իսկապես կլինենք Նրա ժողովուրդը, իսկ Նա՝ մեր Աստվածը, ինչպես խոստացել է Իր սուրբ խոսքով։

ՄԻՔԱՅԵԼ սարկավագ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ